Je hoeft nog niet te weten hoe

Ik heb een KVK-nummer. NOOR bestaat officieel, op papier. Dat klinkt banaler dan het is. Want achter dat nummer zit jaren van iets willen en het dan toch niet helemaal doen. Keramiek maken en het resultaat in de kast zetten. Op een markt staan en telkens als ik iets verkoop, zeggen dat het maar een hobby is. Alsof ik me verontschuldig. Foto's maken en ze dan toch niet posten omdat ik bang was wat mensen zouden denken. En met "mensen" bedoel ik gewoon: de mensen die ik ken, familie, buren.

Dat is hoe verlangen er vaak uitziet in het echt. Niet groot en duidelijk, maar klein en een beetje beschaamd. Iets wat je al jaren met je meedraagt maar steeds weer wegstopt, omdat de blik van bekenden nu eenmaal zwaarder weegt dan je eigen wens. Niet omdat je zwak bent. Gewoon omdat je geleerd hebt te filteren voordat je begint.

NOOR is wat er gebeurt als je dat loslaat.

Ik merk het nog steeds bij keramiek. Terwijl mijn handen bezig zijn, begint het al: zou dit verkopen? Is dit wat mensen willen? En op het moment dat ik die vraag stel, is het niet meer van mij. Wat ik maak als ik niet nadenk over de uitkomst is anders. Meer van mezelf, en waarschijnlijk juist daardoor meer voor iemand anders.

Ik weet nog steeds niet precies hoe dit loopt. Ik heb geen garantie, geen volledig uitgedacht plan. Alleen het voornemen om me niet meer in te houden.

Dat blijkt genoeg om mee te beginnen.