Pluizige katjes,

Muisstil aan een kale tak

Stuk voor stuk aaibaar

Lange rijen grond

Verbergen het witte goud

Tot de koorts toeslaat

Vrolijke klanken

Overstemmen grijze velden

Uit kleine snavels

Een paar ooievaars

In het weiland op stelten

Nog voor het begin

Ver weg straalt het licht

besneeuwde bomen vangen

goud in één adem

Terwijl de buurman

De dood over het pad blaast,

keert het met de wind.

Zon breekt zacht door mist

en kleurt nevel oranje.

De wereld bloost stil.

Tussen al het gras,

een klavertje drie zucht zacht,

niemand kijkt om.

De oude eik zwijgt.

Lente vormt een nieuw begin;

winter sluit de kring.

Langzaam wandelend

sluipt diepgroene dennengeur

vluchtig naar binnen.

Baden in het bos.

De wind raakt zacht mijn huid aan,

voordat ik het merk.

Dansende blaadjes,

vrolijk glinsterend vooruit,

gedragen door wind.

Een schemeravond

Waar gezang van de vogels

stilte overstemt

Kraanvogels roepen

in grote groepen, naar links!

Over Nederland!

Statig zeggen zij,

het blad van de Monstera,

het zonlicht gedag.

Een spinnende kat

trekt zich van niemand iets aan.

Zon op haar vacht

Een voetstap verschijnt

daar waar verse sneeuw verdwijnt.

Kreunend onder druk.

Hangende druppels

aan losgelaten takken.

Wereld op z'n kop.

De zeven zusters.

Van ver sturen zij het licht.

Voltooid verleden tijd.

Januarizon.

Zacht verwarmt zij mijn wangen.

Het kleine goede.

Luid huilt woeste wind.

Bomen buigen door zijn kracht.

De storm laat los.